Pre-vertrek relaxdag

Vandaag slapen we om de beurt uit. Terwijl de een nog wat relaxed op bed, is de ander met Tymo bezig. We ontbijten lekker laat en stevig. Daarna is het weer het dagelijkse ritueel rondom onze directeur; eten, spelen, slapen... Tijdens een van de speelsessies op zijn kleed is hij ineens vanuit kruiphouding gaan zitten. Stiekem, zonder dat we keken. En wij maar  bang zijn dat hij niet uit zichzelf kon gaan zitten, omdat we hem hierbij helpen vanuit liggen door zijn handjes vast te pakken (waarna hij zichzelf omhoog trekt).

We hebben om 16.00 uur een afspraak bij het "Wellness centrum" om lekker in de jacuzzi te bubbelen (gratis bij de boeking) .We wilden van tevoren nog even zwemmen, maar daar komt het niet meer van en is het ook niet goed genoeg weer voor (steeds wolken voor de zon en een vrij fris windje). Volgens de receptie mag Tymo niet mee, maar we doen het toch en de mevrouw bij het Wellness huisje vindt het prima. (uiteraard, want hij trekt weer alle charmeurtrucs uit de kast). Er is verder niemand, dus we kunnen in alle rust van de bubbels en elkaar genieten. Heeeeeerlijk! Na de jacuzzi sessie douchen we in de stacaravan en gaan daarna naar het restaurant op de camping om lekker uitgebreid te eten. Tymo krijgt tijdens het voorgerecht zijn fles (bij de caravan al de hele portie groentehap op) en maakt een nieuw vriendinnetje.

Morgen alles op het gemakje inpakken en schoonmaken voor de lange terugreis. We willen in 1 keer doorrijden, om zaterdag naar het jaarlijkse etentje van oma Hanny te kunnen gaan.

woensdag 8 september – De toerist uithangen

Vandaag gaan we een natuurfenomeen bekijken dat hier de grootste trekpleister is. Een natuurlijk ontstane boogbrug (de Pont d’Arc in Vallon-Pont-d’Arc) in de rivier de Ardeche. Maar eerst gaan we even het dorpje bekijken. Het is best een leuk dorpje, maar door alle stalletjes met typische toeristenrommel (kleurrijke kleding, houten souvenirs, zonnebrillen e.d.) doet het ons denken aan de net iets te toeristische plaatsen zoals we die ook op Kreta zijn tegengekomen. Wel is er een tentje met heel veel smaken Italiaans ijs. Die laten we ons heerlijk smaken. Daarna rijden we door naar de Pont d’Arc. De brug is groter dan verwacht en ligt er heel mooi bij, vol in de zon. We maken hier de geijkte foto’s en rijden dan door over de mooie bergweg door (eigenlijk, bovenlangs) de Gorges d’Ardeche. Helaas is op veel punten het uitzicht belemmerd door bomen. Op de plaatsen waar je wel mooi uitzicht hebt, is dat te zien aan de geparkeerde auto’s. Een paar keer doen we hieraan mee. We rijden de weg langs de kloven bijna tot aan het eindpunt, maar het loopt inmiddels tegen Tymo-eettijd. Dus stellen we de TomTom in op snelste weg terug naar de camping.


Tymo heeft al die tijd rustig om zich heen zitten te kijken in de MaxiCosi en zelfs een paar tukjes gedaan, maar op de terugweg krijgt ie honger. Er moeten echter nog wat boodschapjes gedaan worden voor de barbeque, want door de regen is de eenmalige barbeque die we gekocht hadden, nat geworden. Dus zet Cornee Anneke en Tymo af op de camping en rijdt dan door naar de supermarkt. Helaas, zowel bij de SuperU in Ruoms als bij de Lidl en de Intermarche in Vallon-Pont-d’Arc geen eenmalige barbequetjes meer. Dan maar een zak kolen en aanmaakvloeistof. Die blijken achteraf niet nodig te zijn, want de kooljes in de originele barbeque zijn droog genoeg geworden om het toch te doen. Nou ja, de zak houtskool en de fles vloeistof komen thuis wel weer van pas!

dinsdag 7 september – “Het dondert en het bliksemt en het regent… (helaas geen meters bier)”

Volgens de weersvoorspelling wordt het vandaag een regenachtige dag. Nou, die voorspelling klopt als een bus!! Het begon gisteravond al een beetje te onweren en dat gaat vandaag in volle hevigheid door. De lichtflitsen zijn niet meer te tellen en de donderklappen doen de grond flink schudden. Ondertussen lijkt het alsof er in de wolken een klep vol open gezet is, zoveel regen valt er tegelijk. De aflopende weg achter onze stacaravan verandert in een snelstromende modderrivier. Geen goed plan dus om er vandaag op uit te gaan… Door het slechte weer doet ook de wifi verbinding het vrijwel niet, dus veel internetten zit er ook niet in. Als het even droog is, lukt het nog net om brood voor de lunch te halen in de campingwinkel en later op de middag om nog even naar de Intermarche in Vallon-Pont-d’Arc te gaan voor wat boodschappen. Tymo kan ondanks de herrie toch prima slapen en tussen de slaapjes door oefent hij fanatiek in het kruipen.

maandag 6 september - boodschappendag

De winkels zijn nu wel open, dus tijd voor de inkopen. In het dorp vlakbij de camping zit een grote SuperU en mede door de uitleg van de receptionist is die snel gevonden. We kopen “normale” boodschappen om van de week 2 keer zelf te koken en een keer te barbequeen. En uiteraard weer het nodige drink- en snaaiwerk. De rest van de middag hangen we lekker bij de caravan rond.

zondag 5 september - relaxdag

Net als vorige week op de dag na aankomst doen we het lekker rustig aan. Nu proberen we niet eens om boodschappen te gaan doen (uitgezonderd wat kleine dingen bij de campingwinkel voor het ontbijt). Na het ontbijt loopt Cornee naar de receptie om te melden dat de wifi verbinding het doet en de inventaris in orde is. Ook vraagt hij hoe de wasmachines werken (met een speciaal muntje a €4,- dus) en naar de mogelijkheden om in de omgeving te mountainbiken / wandelen. Terwijl Tymo slaapt, zitten wij afwisseld te internetten. Anneke maakt meteen gebruik van het wasmuntje. Rond 11 uur is het weer tijd voor de fruithap en het dagelijkse speelkwartiertje op het speelkleed. Na het spelen en een schone luier is het tijd voor de lunch. We proberen er een paar stukje brood in te krijgen. Hij vindt het wel lekker, maar het brood is heel hard, waardoor hij het niet doorgeslikt krijgt. Ondertussen lunchen wij ook. Na onze lunch krijgt Tymo een fles gekolfde melk met pap. Hier wordt hij weer lekker moe van, dus jawel, weer slapen. Na een poosje maken we hem wakker om nog even te gaan zwemmen. Het is gezellig druk bij de verschillende tegen elkaar aan liggende baden, die –net als het restaurant- vlakbij onze caravan liggen. Tymo drijft en spartelt lekker rond in zijn Swimtrainer, een zwemband waarin hij voorover ligt, zodat de zwemreflex gestimuleerd wordt. Nou die reflex werkt bij Tymo uitstekend! Ook zijn grijpgrage handjes werken prima. We hebben hem zijn pet opgezet tegen de zon, maar hij moet er niets van hebben en trekt hem keer op keer van zijn hoofd af. Van zwemmen wordt je rozig en hongerig, dus na even opgedroogd te zijn, terug naar de caravan om te douchen met mama en daarna groentehap. Die gaat een heel eind op, maar dan wint de vermoeidheid het van de honger. Als we hem op bed leggen is hij dan ook binnen no time in dromenland. Nog even internetten en lezen en daarna gaan we pizza halen om bij de caravan op te eten, zodat onze hummel lekker door kan slapen.

zaterdag 4 september – reisdag naar het zuiden

Vandaag rijden we grotendeels over de Route du Soleil naar de Ardeche. We vertrekken wat later dan gehoopt, omdat Tymo ‘s nachts om 2 uur wil drinken en om 6 uur weer. Wij slapen daardoor uit tot 9.30 u. We hebben gisteren bij de receptie aangegeven dat we om 11 uur zullen vertrekken en stipt op dat tijdstip staat er dan ook iemand van de camping bij de caravan om deze te controleren. Wij zijn echter nog lang niet klaar, dus vragen een uurtje uitstel. Snel pakken we alles in, werken een stokbroodje naar binnen en zorgen dat Tymo schone kleren (incl luier) en een volle maag heeft. Helaas halen we 12 uur ook net niet, en dat vindt de camping assistent erg vervelend. 15 Minuten later zijn we dan echt weg. Eenmaal onderweg gaat alles lekker vlot. Tymo is redelijk rustig en slaapt gelukkig veel, zeker als we een hydrofiel luier over het raam gespannen hebben tegen de zon (die nog langs het zonnescherm af scheen). Het is in totaal iets meer dan 6 uur rijden en we moeten voor 19 uur inchecken op La Domaine de Chaussy in Ruoms, dus er is weinig tijd voor pauzes. Helaas nog wel een klein stukje file, dus Anneke belt de camping om te vragen of het goed is als we later inchecken. De receptie blijkt gelukkig tot 8 uur open te zijn, in tegenstelling tot de informatie uit de reispapieren. Bij Montelimar-Sud verlaten we de snelweg, maar moeten dan nog een uur rijden over lokale wegen en zelfs een bergrug over. Wederom heerlijke stuurwegen voor op de motor, met erg uitdagende haarspeldbochten erin. Het lijkt wel of de camping in de “middle of nowhere” ligt, zo ruig en verlaten is het gebied waar we doorheen rijden. Om 19.30 u rijden we dan eindelijk de camping op. De receptionist spreekt zelfs (Belgisch) Nederlands, dus we krijgen de uitleg lekker in onze eigen taal. De caravan is al snel gevonden en blijkt er prima uit te zien. Eerst krijgt Tymo weer eten, wat gelukkig weer prima gaat met het lepeltje. Daarna gaan we zelf eten in het restaurant op de camping. Wat we rondom ons voorgeschoteld zien worden, ziet er prima uit en ook de door ons gekozen gerechten zijn lekker voor het oog en de mond. Tegen het eind van het eten begint Tymo te jengelen van vermoeidheid. Terug in de caravan krijgt hij nog een paar slokjes uit de borst en valt dan als een blok in slaap. Daardoor kunnen wij op ons gemakje douchen en nog even rustig zitten.

vrijdag 3 september – wijnroute en Ribeauville

Tymo, die inmiddels alweer 8 maanden is, heeft vannacht heel onrustig geslapen. Samen zijn we er wel 6 keer uit geweest om hem te troosten, speen terug te doen en zelfs een keer om te verschonen. Hij komt dus ook extra vroeg om te drinken. Hierna is Anneke toch wakker, dus gaat ze met de auto naar een grote supermarkt in Cernay, onder andere om brood te halen, wat we gisteren weer vergeten zijn te bestellen bij de receptie. Na het ontbijt gaat Anneke internetten terwijl Cornee bij Tymo blijft, die eindelijk lekker ligt te slapen. Als Anneke terugkomt, is het weer bijna tijd voor de lunch. Ook Tymo krijgt voor het eerst een paar stukjes brood, wat hij best lekker blijkt te vinden. Na de lunch maken we ons en Tymo klaar om op pad te gaan. We gaan met de auto de wijnroute rijden vanaf Colmar richting Ribeauville. De lucht is weer strakblauw en het zonnetje stuwt de temperatuur naar een heerlijke 25 graden. Hierdoor liggen de wijnranken er prachtig bij en komen ook alle mooie oude huisjes in de pittoreske dorpen goed tot hun recht. We komen ook door Zellenberg, waarvan Anneke zich herinnert dat ze daar vroeger altijd wijn kochten bij een bepaalde boer. Zodra ze de naam van die boer op een bordje ziet staan, herkent ze die ook gelijk. Nostalgie is in dit geval hartstikke leuk, dus we rijden even langs Jean Becker. We gaan er echter niet naar binnen, omdat het er dicht uitziet. Hierna verder naar Ribeauville, waar we de auto parkeren op een camper-parkeerplaats (blijkbaar populair hier) en de stad in lopen. Het is een heel knus pittoresk dorp, precies zoals Anneke zich herinnert van 10 jaar geleden, inclusief het bellenblazende beertje aan de gevel van een snuisterijenwinkeltje. We drinken iets op een terrasje, terwijl Tymo aan zijn eerste rijstwafeltje sabbelt, maar de losgesabbelde stukjes niet weg krijgt. Na de frisdrankjes lopen we het pittoreske deel van het dorp helemaal door tot bovenaan. Daar loopt het dood, dus draaien we om en lopen richting de auto terug. Hoog tijd, want Tymo begint te zeuren dat ie honger heeft. Maar eerst kopen we 2 soorten lokaal Elzas bier en honing van bijen uit het bos. Geen wijn, want dat willen we onderweg bij een wijnboer zelf kopen. Als we de terugtocht beginnen, is het al 18 uur geweest, dus veel wijnboeren zijn al dicht, inclusief Jean Becker helaas. Die was op de heenweg toch open bedachten we, maar we beseften toen niet dat de openstaande deur aan de overkant van de straat bij Becker hoorde. In een ander dorpje zien we er een die nog wel open is, dus daar stoppen we om een paar wijnen te proeven. We kopen uiteindelijk 3 flessen Pinot Gris en 3 flessen Pinot Noir. Daarna over de auto(snel)weg zo snel mogelijk terug naar Wattwiller. Voordat we zelf kunnen gaan eten (bij het camping-restaurant), moeten we nog het gevecht aan om Tymo zijn groentehap te geven. Zelfs de eerste hap van het potje Lentegroenten risotto wil meneer niet. We hebben de afgelopen dagen gemerkt dat hij het leuk vindt om met een lepeltje te spelen. Dit ontaard in een 3 persoons drumsessie, waarbij Tymo 1 van de lepetjes vasthoudt. Als hij uiteindelijk zijn lepeltje met de goede kant in zijn mond stopt, probeert Anneke hem zelf een lepeltje vast te laten houden waar een hapje op zit. En ja hoor, het hapje gaat het mondje in! Vanaf dat moment is het geen probleem meer en kunnen we hem ook weer voeren. Het ene na het andere hapje gaat er weer gretig in en het potje gaat bijna leeg. Om half 9 schuiven we uiteindelijk aan bij het restaurant. Tymo krijgt nog een klein flesje melk, die we met de hotpack van de Cora uit Colmar opgewarmd hebben, terwijl wij aan de pizza en Tarte Flambee gaan (andere keuzes zijn er niet meer, vanwege het laagseizoen). Na nog een creme brulee (Anneke) en een stuk Myrtille taart (Cornee) en dan hebben wij ons buikje ook weer heerlijk vol gegeten. Dit was alweer onze laatste avond in de Elzas. Morgen vertrekken we naar de Ardeche.

donderdag 2 september – Zwitserland in

Basel ligt maar ongeveer 60 km vanaf Wattwiller, dus besluiten we om vandaag Tymo een nieuw land te laten zien (waar we zelf ook nog nooit zijn geweest). We vinden weer een prima gelegen parkeergarage. Vanaf daar lopen we richting de Marktplatz, wat meestal op het centrum duidt. Maar eerst komen we bij de rivier uit, waarvan we de naam achterhalen aan de hand van straatnaambordjes er vlakbij. (rara, hoe heet die rivier dan?). We steken de brug over, omdat daar een Mac zit, waar Cornee een sanitaire stop kan doen en Anneke eindelijk haar ijsje koopt. Daarna weer terug naar de andere kant van de brug, richting het centrum. We vinden de Marktplatz en er is ook een kleine markt, maar zowel het plein als de markt stellen heel weinig voor. Daarom lopen we verder de winkelstraten in en vinden een Esprit, waar Anneke een leuk groen-wit gestreept truitje koopt en Cornee een mooie spijkerbroek (waarvoor ze net een actie hebben met 10% korting). In de winkelstraat komen we geen geschikte lunchplek tegen, dus slaan we rechtsaf een zijstraat in en komen uiteindelijk uit op een soort plein bij een museum. Aan de overkant van de straat zien we een gezellig eettentje, dus daar nestelen we ons voor een Zwitserse specialiteit. Voor Anneke rosti met ham en kaas met een cola light erbij en voor Cornee worst met uiensaus en een lokaal biertje erbij (naam was te ingewikkeld om te onthouden). Heel lekker, alleen duurde het vrij lang voordat het eten geserveerd werd, waardoor Tymo ondertussen ook hongerig werd. Dus Anneke met hem naar binnen om aan te leggen. Toen ze terug kwamen, was het eten nog niet opgediend. Na het eten nog een stukje door de stad gewandeld richting de parkeergarage. Toevallig komen we een kinderkledingwinkel tegen, waar we een leuk blauw kruippakje voor Tymo kopen, die inmiddels in de wagen weer in slaap is gevallen. Ook komen we langs een winkelcentrum met hierin een supermarkt, waar we wat kleine boodschapjes doen. Ondanks dat we maar een middag geparkeerd hebben gestaan, moeten we toch CHF 13,50 afrekenen om weg te mogen rijden (ong. 10 Euro).








Oh ja, de –best wel snel stromende- rivier door Basel is de Rijn.

woensdag 1 september – de bergen in

Na weer een rustig begin van de dag gaan we ‘s middags nog even er op uit. Vlakbij de camping loopt de Route des Cretes, oftewel route van de toppen, langs de hoogste punten van de Vogezen. Ons doel is Le Grand Ballon, een grote radarbol op 1 van die toppen op 1424 meter. Na een bochtige bergrit (Cornee wenst dat ie hier op de motor was, maar Anneke vindt het wat minder al dat geslinger) zetten we de auto neer bij de parkeerplaats onderaan het wandelpad naar de radarbol. Tymo hangt lekker bij papa op de buik in de BabyBjorn, met zijn gezicht naar voren. Het zonnetje schijnt volop, maar er staat een koude wind. Tymo houdt zich prima, maar boven is de wind dusdanig hard dat hij het toch wel fris krijgt. Veel mensen vinden het aandoenlijk om de kleine zo te zien hangen en Tymo kijkt vol interesse naar die mensen (met af en toe zijn welbekende charmante glimlachje). Het uitzicht is naar alle kanten wel fantastisch, door het mooie weer. Naar beneden hangt Tymo met zijn gezicht naar papa toe, dat is toch wat knusser en warmer. Eenmaal weer beneden rijden we weer terug naar de camping, waarbij we onderweg bij eetgelegenheden stoppen om te kijken of we daar een ijsje kunnen krijgen. De eerste is wel open, maar dusdanig rustig dat we het niet gezellig genoeg vinden, en de 2e is zelfs helemaal dicht. Dan maar helemaal terug naar de camping om in de caravan wat te snaaien.