vrijdag 3 september – wijnroute en Ribeauville

Tymo, die inmiddels alweer 8 maanden is, heeft vannacht heel onrustig geslapen. Samen zijn we er wel 6 keer uit geweest om hem te troosten, speen terug te doen en zelfs een keer om te verschonen. Hij komt dus ook extra vroeg om te drinken. Hierna is Anneke toch wakker, dus gaat ze met de auto naar een grote supermarkt in Cernay, onder andere om brood te halen, wat we gisteren weer vergeten zijn te bestellen bij de receptie. Na het ontbijt gaat Anneke internetten terwijl Cornee bij Tymo blijft, die eindelijk lekker ligt te slapen. Als Anneke terugkomt, is het weer bijna tijd voor de lunch. Ook Tymo krijgt voor het eerst een paar stukjes brood, wat hij best lekker blijkt te vinden. Na de lunch maken we ons en Tymo klaar om op pad te gaan. We gaan met de auto de wijnroute rijden vanaf Colmar richting Ribeauville. De lucht is weer strakblauw en het zonnetje stuwt de temperatuur naar een heerlijke 25 graden. Hierdoor liggen de wijnranken er prachtig bij en komen ook alle mooie oude huisjes in de pittoreske dorpen goed tot hun recht. We komen ook door Zellenberg, waarvan Anneke zich herinnert dat ze daar vroeger altijd wijn kochten bij een bepaalde boer. Zodra ze de naam van die boer op een bordje ziet staan, herkent ze die ook gelijk. Nostalgie is in dit geval hartstikke leuk, dus we rijden even langs Jean Becker. We gaan er echter niet naar binnen, omdat het er dicht uitziet. Hierna verder naar Ribeauville, waar we de auto parkeren op een camper-parkeerplaats (blijkbaar populair hier) en de stad in lopen. Het is een heel knus pittoresk dorp, precies zoals Anneke zich herinnert van 10 jaar geleden, inclusief het bellenblazende beertje aan de gevel van een snuisterijenwinkeltje. We drinken iets op een terrasje, terwijl Tymo aan zijn eerste rijstwafeltje sabbelt, maar de losgesabbelde stukjes niet weg krijgt. Na de frisdrankjes lopen we het pittoreske deel van het dorp helemaal door tot bovenaan. Daar loopt het dood, dus draaien we om en lopen richting de auto terug. Hoog tijd, want Tymo begint te zeuren dat ie honger heeft. Maar eerst kopen we 2 soorten lokaal Elzas bier en honing van bijen uit het bos. Geen wijn, want dat willen we onderweg bij een wijnboer zelf kopen. Als we de terugtocht beginnen, is het al 18 uur geweest, dus veel wijnboeren zijn al dicht, inclusief Jean Becker helaas. Die was op de heenweg toch open bedachten we, maar we beseften toen niet dat de openstaande deur aan de overkant van de straat bij Becker hoorde. In een ander dorpje zien we er een die nog wel open is, dus daar stoppen we om een paar wijnen te proeven. We kopen uiteindelijk 3 flessen Pinot Gris en 3 flessen Pinot Noir. Daarna over de auto(snel)weg zo snel mogelijk terug naar Wattwiller. Voordat we zelf kunnen gaan eten (bij het camping-restaurant), moeten we nog het gevecht aan om Tymo zijn groentehap te geven. Zelfs de eerste hap van het potje Lentegroenten risotto wil meneer niet. We hebben de afgelopen dagen gemerkt dat hij het leuk vindt om met een lepeltje te spelen. Dit ontaard in een 3 persoons drumsessie, waarbij Tymo 1 van de lepetjes vasthoudt. Als hij uiteindelijk zijn lepeltje met de goede kant in zijn mond stopt, probeert Anneke hem zelf een lepeltje vast te laten houden waar een hapje op zit. En ja hoor, het hapje gaat het mondje in! Vanaf dat moment is het geen probleem meer en kunnen we hem ook weer voeren. Het ene na het andere hapje gaat er weer gretig in en het potje gaat bijna leeg. Om half 9 schuiven we uiteindelijk aan bij het restaurant. Tymo krijgt nog een klein flesje melk, die we met de hotpack van de Cora uit Colmar opgewarmd hebben, terwijl wij aan de pizza en Tarte Flambee gaan (andere keuzes zijn er niet meer, vanwege het laagseizoen). Na nog een creme brulee (Anneke) en een stuk Myrtille taart (Cornee) en dan hebben wij ons buikje ook weer heerlijk vol gegeten. Dit was alweer onze laatste avond in de Elzas. Morgen vertrekken we naar de Ardeche.