Genoeg gerelaxed, tijd om te gaan duiken. Peter is ook benieuwd hoe het duiken hier is en Judith gaat voor de gezelligheid mee. Het is ruim 45 minuten rijden naar Plakias volgens de routeberekening en dat blijkt in de praktijk aardig te kloppen. De route is duidelijk, enerzijds door de overzichtelijke wegen en borden en anderzijds doordat we ons de weg nog herinneren van 5 jaar geleden.
Aangekomen bij Dive2Gether worden we zeer hartelijk ontvangen door de flink uitgebreide crew, onder leiding van Paul Koblenz. Zijn tweelingbroer Eric is er ook (die zit normaal op de vestiging van Dive2Gether in Nederland). Ze hebben sinds kort een boot en het blijkt dusdanig goed weer, dat we met de boot erop uit gaan. Zoals van tevoren verwacht, moet Cornee een tune-up doen, omdat hij langer dan 6 maanden niet gedoken heeft. Hiervoor krijgt hij een Divemaster in opleiding toegewezen. Anneke en Peter gaan onder leiding van een andere Divemaster in opleiding het water in, die weer beoordeeld wordt door Paul. De eerste stek heet Willy's Wall, een verhoogd plateau een eind buiten de kust. Cornee's tune-up oefeningen gaan uitstekend (zelfs beter dan bij de Divemaster ;-)), dus er is nog genoeg tijd om een "toertje" te maken. Met water van 17 graden in een 2x 5 mm pak wordt het na ruim 45 minuten dusdanig koud, dat het weer tijd wordt om de boot op te zoeken. De anderen vonden dat ook, dus ongeveer gelijktijdig zijn we weer aan boord. Even bijkomen met een drankje en een lekker broodje gezond en vervolgens varen we naar de volgende stek, Dragons Nose genaamd. Dit is een rotsige uitloper van de kust, die van bovenaf zou lijken op de neus van een draak... Het is een lekker ondiepe duik, met veel leuke dingen te zien. Hoogtepunt is een soort grot met rood koraal"tapijt". Cornee heeft iets te weinig lood en het is aan het einde van de duik, dus hij moet moeite doen en zelfs geholpen worden om weer naar de lager gelegen uitgang te komen. Samen met een van de 2 Divemasters in opleiding moet hij iets eerder dan de rest terug naar de boot, vanwege de lage luchtvoorraad. 15 Minuten later hebben Anneke, Peter, de andere Divemaster in opleiding en Paul het ook gezien. Op deze stek staat minder wind, dus we kunnen lekker in het zonnetje even opwarmen, voor we terug varen naar de haven.
Terug bij de duikschool het spoelritueel. Dit is in de loop van de jaren wel een beetje veranderd, maar we hebben al snel de slag weer te pakken. Daarna logboeken schrijven en nakletsen. Ondertussen komen vader Rein en moeder Meta terug van een dagtochtje met vrienden. Rein komt nog even bijkletsen.
Helemaal happy over deze lekkere duikdag komen we terug bij het hotel, voor een lekker dinerbuffetje en een koffie met likeurtje toe.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten